ΘΕΑΤΡΟ ΣΑΝ... ΠΑΡΑΜΥΘΙ

«ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ»

Υπόθεση
Τελικά, τι είναι αυτό που μας συνδέει με τους προγόνους μας; Πως μπορούν οι ήρωες του 1821 να μας βοηθήσουν στην σύγχρονη ζωή μας; Αποτελούν ένα ένδοξο παρελθόν που πλέον βρίσκεται μόνο μέσα σε μουσεία ή σε αγάλματα; Τα παιδιά μας, μπορούν να καταλάβουν την σημαντική προσφορά τους;
Αυτό επιχειρεί να κάνει αυτό το θεατρικό μου έργο. Διαφορετική λοιπόν προσέγγιση της προσφοράς του αγώνα της ελληνικής επανάστασης καθώς, οι ήρωες προβληματίζονται ως προς τον σημερινό τρόπο ζωής μας και χωρίς να τον κατακρίνουν, σκέφτονται πεδία σύνδεσης με τον σύγχρονο Έλληνα που περνάει πλέον αδιάφορα μπροστά από το έπος της ελληνικής επανάστασης.
Έχουν κάτι να μας αφήσουν σαν παρακαταθήκη στα χρόνια που έρχονται;
Πέρα από μάχες, επανάσταση, πόλεμο και παλικαριά;
Η απάντηση βρίσκεται μέσα στο έργο, καθώς οι ήρωες προσκαλούν όλες τις αξίες που νιώθουν ότι σήμερα λείπουν από τη χώρα μας και αποφασίζουν να τις στείλουν στην Ελλάδα. Περνούν λοιπόν από τη σκηνή, ήρωες και αξίες.
Ένα έργο με πολλά ή λίγα παιδιά…
Ένα έργο με πολλούς ή λίγους ήρωες…
Ένα έργο με πολλές ή λίγες αξίες…
Η προσπάθειά μου να συνδέσω την μακρινή-χρονικά- επανάσταση του 1821 με τον τρόπο σκέψης των παιδιών μας σήμερα, γέννησε αυτή την ιδέα, που τελικά, έγινε θεατρικό έργο για παιδιά δημοτικού και νηπιαγωγείου…

ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ...

Αφηγητής

Στο πάρκο στέκει ακίνητος
στις σκέψεις του δοσμένος
φτιαγμένος από μάρμαρο
βαθιά συλλογισμένος

Όλη τη μέρα άνθρωποι
περνάνε βιαστικοί
κι εκείνος στέκει αγέρωχος
χωρίς να κουνηθεί

Είναι μόνο ένα άγαλμα
χωρίς ψυχή κι αισθήσεις
αξίζει να σταθείς εκεί
να το παρατηρήσεις;

..........................................................................................................
Κολοκοτρώνης

Ακούστε συναγωνιστές
οι άνθρωποι ξεχνάνε
αγώνες μάχες , ήρωες
στα χρόνια που περνάνε

Τους βλέπω κάθε μέρα
να τρέχουν βιαστικοί
τι θέλουν να προλάβουν
και άραγε γιατί;

Γι αυτό σας κάλεσα εδώ
τη γνώμη σας να πείτε
αν απ τη θέση σας κι εσείς
κάτι παρατηρείτε
..........................................................................................................
Οδυσσέας Ανδρούτσος

Κάναν μεγάλη πρόοδο
και στην τεχνολογία
μα έτσι βουβαθήκανε
πάει πια η φιλία

Κλείνονται στο καβούκι τους
μπροστά σε μία οθόνη
και παίζουνε τον πόλεμο
με ψεύτικο κανόνι
.............................................................................................

Κολοκοτρώνης

Ακούω πως παράπονα
έχετε όλοι εσείς
δεν είναι λοιπόν ώρα
γι αυτά ν αδιαφορείς!

Κάποτε βοηθήσαμε
με όπλα , με σπαθιά
ήρθε όμως η ώρα
να λείψουνε αυτά

Πως τώρα θα βοηθήσουμε
τους Έλληνες στ αλήθεια;
Πονάω μέσα απ την ψυχή
κι έχω πληγή στα στήθια
.....................................................................................................

Ενότητα

Έχω πολλά χρόνια
να κατεβώ στη γη
εγώ είμαι η ενότητα
μα έμεινα μικρή

Νομίζω πως χρειάζομαι
στους Έλληνες του τώρα
να λάμψει πάλι η συνοχή
στην όμορφή τους χώρα

Μαντώ Μαυρογένους

Πήγαινε στη Ελλάδα
σταλμένη από εμάς
να ξέρουν την ενότητα
πως πρέπει να κρατάς

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.....