«ΑΝ Η ΕΙΡΗΝΗ ΕΙΝ
ΟΝΕΙΡΟ, ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΩ...»
Η Γεωργία
είναι ένα κορίτσι που ζει με την οικογένειά της μέσα στην γερμανική κατοχή.
Έχει
τέσσερις αδερφές και έναν αδερφό που είναι στην αντίσταση και πολεμάει τους
Γερμανούς μέσα απ τα βουνά.
Η Γεωργία «
θαμπώνεται από τον πόλεμο» και σαν
αγοροκόριτσο που είναι, δεν της αρκεί να μένει σπίτι της και να μαθαίνει το
νοικοκυριό. Θέλει να πάει να πολεμήσει για να βοηθήσει να φύγει ο εχθρός .
Είναι τόση η αγάπη της για την ελευθερία που ξεχνά το στόχο και θεωρεί πως το
μέσο, δηλαδή ο πόλεμος,είναι ο καλύτερος
τρόπος να αγωνιστεί. Παρακαλεί τους
γονείς της μέρα νύχτα, να πάει στα
βουνά.
Οι εικόνες
του πολέμου που περνούν από μπροστά της, δεν την αγγίζουν...
Ώσπου, ένα
βράδυ, την επισκέπτεται η Ειρήνη στον ύπνο της και τότε είδε τον πόλεμο με τα
ίδια της τα μάτια...Και όλα αλλάζουν...
Πρόκειται
για ένα θετρικό που αφορά το έπος του 1940 και στέλνει ένα αντιπολεμικό μήμυμα
στα παιδιά.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ...
ΚΥΡΑ-ΛΕΝΗ: Γεωργίαααααααα!!Καλέ Γεωργία!
ΓΕΩΡΓΙΑ:
Έλα καλέ μάνα, τι φωνάζεις: εδώ είμαι!
ΚΥΡΑ ΛΕΝΗ: Πιάσε μου το αλεύρι...
Της
ρίχνει αλεύρι στη σκάφη...
ΚΥΡΑ ΛΕΝΗ: Ως το βράδυ, το ψωμί πρέπει να ναι
έτοιμο, θα ρθουν οι φίλοι του Γιάννου μας να το πάρουν...Τα παλικάρια μας στο
βουνό πρέπει να χουν τροφή...
ΓΕΩΡΓΙΑ: Εγώ να το πάω μάνα,που ξέρω τα
βουνά.
Εκεί έχω μεγαλώσει, ...έ;Μάνα
μου γλυκιά;
(την χαιδεύει-την
καλοπιάνει)
ΚΥΡΑ ΛΕΝΗ:Άσε τ αστεία κόρη μου, δεν έχουμε
καιρό
ψωμί πρέπει να φτάξουμε,
πριν έρθει δειλινό!
ΓΕΩΡΓΙΑ: Βαρέθηκα μητέρα μου, για ζύμωμα δεν
κάνω
νοικοκυρά να γίνω;;;Κάλλιο να
αποθάνω!
ΚΥΡΑ ΛΕΝΗ: Τι λόγια είπες κόρη μου, μικρή εσύ
κοπέλα;
πρέπει να μάθεις τις
δουλειές, θα παντρευτείς μια μέρα...
ΓΕΩΡΓΙΑ: Τι γάμους λές μητέρα μου; Γάμους
και πανηγύρια;
Τι έγινε κι αν παντρευτώ, η
ζωή μου θα ναι ίδια!!!
.............................................................................................
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου