ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ- ΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

ΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

ΥΠΟΘΕΣΗ

Το θεατρικό αυτό έργο βασίζεται στο ομώνυμο παραμύθι . Αφορά τα γεγονότα του Νοέμβρη του 1973 μέσα από τα «μάτια» του άρματος  που εισέβαλλε στο Πολυτεχνείο.  Το άρμα προσωποποιείται  για να περιγράψει σκηνές και εικόνες που έλαβαν δράση εκείνη την ημέρα, όση ώρα βρίσκονταν παραταγμένο απέναντι από την πύλη. Ως ένα άψυχο όχημα, δεν καταλαβαίνει το λόγο που βρίσκεται εκεί ώσπου οι φωνές και τα συνθήματα των φοιτητών το κάνουν ΠΑΣΜΑ...να αντιληφθεί ότι πρόκειται για έναν δίκαιο αγώνα. Με ενός είδους «παιδικής αφέλειας» τάσσεται με το μέρος των εξεγερμένων φοιτητών χωρίς να γνωρίζει τον τραγικό προορισμό του. Έτσι, όταν η ανθρώπινη παρέμβαση το οδηγεί επάνω στην πύλη που βρίσκονται οι φοιτητές, βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να αντιληφθεί ότι ο ρόλος του αντιστρέφεται και από συμπαραστάτης γίνεται θύτης και η αιτία του κακού που έγινε.

………………………………………………………………

Σαράντα τρία χρόνια μετά, βρίσκεται ως έκθεμα στο μουσείο πολέμου με μια ταμπέλα μπροστά του που εξηγεί στους επισκέπτες τον κακό ρόλο που έπαιξε άθελά του στην ιστορία. Είναι γεμάτο από ντροπή καθώς νιώθει τις υποτιμητικές ματιές των επισκεπτών, επάνω του.

Ώσπου, μια ομάδα παιδιών, δίνει τη λύση και το μαρτύριό του παίρνει τέλος μ έναν τρόπο που μόνο τα παιδιά μπορούν να σκεφτούν.

Ένα έργο που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον των σημερινών παιδιών καθώς  θα  μπούνε στη θέση του προσωποποιημένου άρματος ως θεατές γεγονότων που είναι δύσκολο να κατανοήσουν σαράντα τρία χρόνια μετά.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ..

ΚΕΙΜΕΝΟ

1

Κάποτε πριν από χρόνια, στο Πολυτεχνείο μπροστά,

 δόθηκε μεγάλη μάχη ώστε να ρθει η λευτεριά.

Φοιτητές την ξεκινήσαν την προσπάθεια αυτή

γιατί δεν αντέχανε άλλο, τη σκλαβιά και τη σιωπή.

2-

Και ζητούσανε ψωμί, λευτεριά μα και παιδεία

 για να έχουν στη ζωή τους , μοναχά, Δημοκρατία.

Ξεσηκώσανε τα πλήθη, που γεμίσανε τους δρόμους,

 με συνθήματα, φωνές, για να έχουν δίκαιους νόμους.

-

3

Και στην πύλη εκεί μπροστά, στέκονταν παραταγμένο,

 ένα σιδερένιο άρμα, σκοτεινό και παγωμένο.

.......................................................................................................................